Alıcıya embryo transferi

Taze veya dondurulmuş embryo transferi yapılabilir. Ancak başarı şansı daha yüksek olduğundan taze embryo transferi tercih edilir. Donör IVF tedavisine başladığı anda alıcının adet zamanının donörünküyle aynı ana gelmesi ayarlanır. Endometriyumun (rahmin iç duvarı) implantasyona hazırlanması amacıyla alıcıya hormon replasman tedavisi uygulanır. Düzenli adet görüp görmemesine bakılarak GnRH agonistlerinin verilip verilmemesine karar verilir. Hormon replasman tedavisinde estradiol hapları yada bantları kullanılır. Ardından enjeksiyon, vajinal tablet, pesser veya jel formunda progesteron tedaviye eklenir. Bu ilaçları vermede çok çeşitli protokoller mevcuttur, doktor hastaya uygulanan protokolle ilgili bilgi verir.

Donörün IVF siklusuyla alıncının doğal siklusunun eş zamanlı ayarlanması zordur. Yumurta toplandıktan 2-3 gün sonra, embryolar ince bir kateter yardımıyla alıcının rahmine yerleştirmek için hazır hale gelir.

İngiltere’de her tedavide en fazla 3 embryo transfer edilir, geriye iyi kalitede embryo kalmışsa sonra kullanılmak için saklanır. Çoğul gebelik ihtimali arttığından birçok IVF kliniği en fazla 2 embryonun transferini önermektedir.

Dondurulmuş embryo transferi, doğal siklusta veya hormon replasmanı uygulanan siklusta yapılabilir. Dondurulmuş embryoların bir kısmının çözdürme işlemi sonrası bozulabileceğinin bilinmesi önemlidir. Doğal siklus sadece düzenli adet gören genç yaştaki kadınlar için uygundur. Siklus sırasında embryo transferinin zamanlaması çok önemlidir. Bazı merkezlerde, embryolar transfer edilmeden evvel alıcı çiftin televizyon monitoründe embryolarını görebilmeleri sağlanır. Embryo transferinden 2 hafta sonrasında gebelik testi yapılıncaya kadar estradiol hapları ve progesterona devam edilir. Gebelik testinin pozitif gelmesi durumunda hastanın 2-5 gün sonra gebelik testini tekrar etmesi istenerek BhCG düzeyindeki artışlar takip edilir. Genellikle embryo transferinden yaklaşık 5 hafta sonra ultrasonografi yapılır. Ultrason yardımıyla gebelik kesesinin normal yerine yerleşip yerleşmediği, canlı olup olmadığı ve kaç kese olduğu anlaşılır.

Yapılan son çalışmalarda, folik asit takviyesinin rutin kullanımının spina bifida gibi nöral tüp defektlerinin gelişme riskini oldukça azalttığı gösterilmiştir. Bu sebeple, yumurta alıcılarının tedaviye başladıkları anda folik asite de başlamaları önerilir.